DENK JE MOOI

roseannne

Geschreven door Nathalie Huigsloot

In Men’s Health las ik: Blijft je vriendin mooi, of zit je straks met een lelijk wijf? Doe de test! Goedgemutst begon ik het plaatsvervangend voor mijn vriend in te vullen.
Smeert ze dagelijks met vitamine C en E? Eh, nee.
Loopt ze marathons? Marathons? Nee zeg.
En zo ging het een tijdje door. Mijn uiteindelijk score: -7. En het bijbehorende advies aan mijn vriend: ga maar vast sparen voor haar facelift.
Op nu.nl las ik dat Lauren Verster bang is voor verval. Ze wil geen ‘gerimpeld rozijntje’ worden. Zodra er een rimpeltje aankomt, laat ze dat direct wegspuiten. Het idee dat alles gaat hangen boezemt haar nu al angst in. Op Facebook post een vriend een foto van twee jonge collega’s. Dit zit tegenover mij, schrijft hij er verlekkerd bij. Een ander reageert met een plaatje van een oudere vrouw. Dit zit naast mij, bráááák. Een Facebook-vriendin heeft haar profielfoto gewijzigd. Reacties: Word jij eigenlijk wel ouder? Ongelooflijk, de tijd staat stil bij jou. Chapeau.
Blijkbaar is het een staande ovatie waard als je niet zichtbaar veroudert. Het zijn van die dingen die ervoor zorgen dat ik zo langzamerhand het gevoel krijg dat mijn dagen als volwaardig meetellend mens geteld zijn. Alsof ik een pak melk ben dat net iets te lang in de ijskast heeft gestaan. En waar iedereen die de koelkastdeur opentrekt even met een vies gezicht naar kijkt. Oud is fout. Bij een vrouw. We worden steeds ouder, maar we moeten er steeds jonger uitzien. Dat is althans de boodschap die je voortdurend ingepeperd krijgt. Steeds weer zie je in de media vrouwen ongelukkig staren naar hun verouderende gelaat. Maar hoezee! Daar is een wondercrème. En daarmee het geluk.

Volgens prof. dr. Liesbeth Woertman, die decennialang de psychologie van het uiterlijk bestudeert, is het precies die belofte van geluk die zo geniepig is. Wie wil immers niet dat er van haar wordt gehouden? Als die koppeling tussen geluk en cosmetica of cosmetische ingrepen niet gemaakt werd, zouden we er amper in geïnteresseerd zijn. Maar omdat die koppeling zo vaak gelegd wordt zijn het synoniemen geworden, en zien we niet meer dat het een leugen is.
‘Maar’, zegt het Amerikaanse Victoria Secret-model Cameron Russell in haar TEDtalk die miljoenen keren is bekeken, ‘als je je ooit afvraagt of je gelukkiger zult zijn met dunnere billen en glanzender haar, moet je met fotomodellen gaan praten. Die hebben de dunste billen, de glanzendste haren en de coolste kleren, en zijn waarschijnlijk de meest onzekere vrouwen ter wereld. Uiterlijk is niet alles, geloof me, ik ben model. Voor de camera zeggen wij modellen altijd dat het geweldig werk is, lekker veel reizen enzo, maar de eerlijke kant van het verhaal is dat ik onzeker ben omdat ik er elke dag aan moet denken hoe ik eruit zie.’

Hoe je je uiterlijk ervaart, wordt zo veel meer bepaald door je zelfbeeld dan door je spiegelbeeld, leerde ik tijdens mijn zoektocht voor mijn boek ‘Het Botoxdilemma’. Het is je psychische make up, opgebouwd vanaf de allereerste kinderjaren, die bepaalt of jezelf mooi vindt. Daarom kunnen de meest gerimpelde of zwaarlijvige vrouwen geweldig in hun vel zitten, en bloedmooie modellen gebukt gaan onder een iniminie rimpeltje op de bovenlip. Maar doordat we opgroeien in een samenleving waarin de vraag naar de neus van de vrouw van prins William is geëxplodeerd, waarin een bloedmooie vrouw als Carice van Houten naar de cosmetische arts rent, waarin twintigjarige meisjes wordt verteld dat ze beter nu al aan de botox kunnen gaan, omdat je dan een natuurlijker resultaat krijgt, en waarin vrouwen kostbare en pijnlijke trucs ondergaan in de hoop op een paar jaartjes verjonging (zie foto van de Amerikaanse actrice Roseanne Barr net na haar chemische peeling) sleutelen we niet aan ons innerlijk maar aan onze buitenkant. We haten de imperfecties aan ons uiterlijk, terwijl uit onderzoek blijkt dat mensen juist rustiger, liefdevoller en sympathieker worden van imperfecties. We denken dat we meer geliefd worden als we minder kreukels, kilo’s en kwabben hebben, maar juist die gedáchte staat in de weg van echte, diepe verbondenheid. Want ie onvoorwaardelijk lief gehad wil worden, moet niet in als-dan constructies leven. Wie mooi wil zijn, hoeft geen pijn te lijden. Wie mooi wil zijn, moet anders leren kijken.

Ik hoop van harte dat ik veel vrouwen in 2015 mag helpen hun blik te openen!

Meer informatie over spreker en schijfster Nathalie Huigsloot 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Voorgestelde posts