Waar ben ik in vredesnaam mee bezig? | Guusje Slagter

IMG_6652

Waar ben ik in vredesnaam mee bezig?
Je zit op een willekeurig terras met een wijn of bier, in het heerlijke zonnetje wat we eigenlijk niet hadden verwacht rond deze tijd. Degene waarmee je bent zit naast je en doet de welbekende uitspraak: “Dit is toch het leven?”

Op dit moment zit ik in een overvolle Starbucks met slappe koffie, CO2 uitstoot van verschillende ZZP’ers en geld en BTW-aangifte stress. Tevens het feit dat ik net een training 1,5 uur heb laten uitlopen doordat ik zelf niet efficient genoeg kaders had neergezet en een kat thuis die vindt dat ik hem verwaarloos. Natuurlijk is dit gezever te relativeren met het feit dat ik niet in Afrika woon en gewoon schoon drinkwater heb. Maar goed, weegt al dit gezeik op tegen dat ene moment op het terras? Het leven? Ik voelde me slecht met door de vorig genoemde redenen. Terwijl die redenen misschien zelfs overbodig zijn voor mijn chagrijnig zijn.

Toch, ik kon niet om de vraag heen: Waar doe ik het allemaal voor? Waarom werk ik in vredesnaam mezelf zowat een ziekenhuis in, heb ik nauwelijks een sociaal leven en ben ik zelfs nu dit artikel om 00:30 aan het schrijven terwijl ik helemaal kapot ben. Waarom?

Ik moest denken aan de film Persuit of Happiness. Waarin de man enkel 4 uur slaapt in een opvangcentrum samen met zijn zoon, zichzelf de neten werkt en het op een of andere uitzonderlijke manier ook nog allemaal voor elkaar krijgt! Hoe dan? Waarom valt hij niet neer? Waarom lukt het hem wel en wil ik nu zelf eigenlijk gewoon mijn bed in?

Totdat het me daagde. Dat moment op het terras gaat niet om de wijn. Het gaat niet om de zon die schijnt, of om het gezelschap waarmee je zit. (dat laatste misschien een beetje). Het gaat er eigenlijk om met welk vooruitzicht je er zit. Een innerlijke tevredenheid die je wel of niet op dat moment kunt oproepen. Hetzelfde gevoel wat je uit het diepste dal kan trekken. Niet te vergeten dat het prima is om af en toe in dat dal te kamperen zonder er meteen uit te moeten. Ook ongelukkig zijn moet je kunnen accepteren. Zolang je maar blijft onthouden waarvoor je het allemaal doet. Voor mij is het de vrijheid en de droom om mensen diezelfde visie te kunnen geven. Diezelfde visie die mijn zuurpruim gezicht kan laten opklaren en al het gezeik kan omtoveren tot waardevolle lessen.
Een hoger doel dat je meedraagt en je ambitie geeft. Een punt op de horizon; hier doe ik het voor.

 

Wil je meer weten over Guusje als spreker? Bekijk hier haar profiel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Voorgestelde posts