Het platform als drager van co-creatie

EJ-DH1

Geschreven door huysgenoot Evert Jan van Hasselt
Tegenwoordig wordt er veel gesproken over platforms. Dat heeft te maken met een aantal opvallend succesvolle nieuwe bedrijven, die hun succes voor een groot deel danken aan het platform dat zij gebruiken. Denk aan Airbnb, waar mensen via een online platform hun huis kunnen verhuren. Of Uber, waar mensen via een online platform iemand anders met z’n eigen auto als taxi kunnen inroepen. Of – misschien wel de moeder van alle online platforms – iTunes, waar mensen online hun eigen muziekcollectie kunnen samenstellen.

Wat daarbij opvalt is dat het zonder uitzondering gaat over online platforms. Toegegeven, het feit dat deze platforms online zijn, maakt ze eenvoudig toegankelijk voor een grote groep mensen. Dat verklaart voor een deel het exponentiële karakter van het succes van de ondernemingen die online platforms inzetten. Maar door de enkele focus op online platforms blijft in mijn ogen een belangrijk deel van de mogelijkheden buiten beeld: de potentie van een platform als drager van co-creatie in de volle breedte. Daarvoor heb je zowel online als offline ontmoetingen nodig. Een co-creatie platform dient beide te faciliteren.

Het is in dit verband van belang om even stil staan bij wat ik met co-creatie bedoel. Co-creatie is immers een enorm hype begrip geworden. Als mensen op een afdeling samenwerken, heet dat tegenwoordig co-creëren. Vroeger noemden we dat gewoon samenwerken. Ik hanteer zelf vaak de volgende definitie van co-creatie: “georganiseerd langs elkaar heen werken”. Mensen die op die manier samenwerken, hebben vaak niet door dat ze samenwerken, ieder doet z’n eigen ding. De omgeving waarin ze dat doen, maakt dat er gezamenlijk waarde wordt gecreëerd. Denk maar weer even aan één van de voorbeelden waar ik deze blog mee begon: Uber. Een deel van de Uber gebruikers zijn bezig om hun auto als taxi in te zetten. Een ander deel van de Uber gebruikers regelen vervoer van de ene naar de andere locatie. Het is het Uber platform wat deze activiteiten aan elkaar linkt, waardoor gezamenlijke waarde wordt gerealiseerd.

Het platform is de plaats waar deze co-creators samenkomen. In de kern is dit niets nieuws onder de zon. Al in de Griekse oudheid kwamen mensen samen op pleinen – de agora’s – om met elkaar samen te werken. Er werd handel gedreven, mensen wisselden er ideeën uit en zelfs de democratie is ooit op deze pleinen begonnen, alvorens ze zich terugtrok in gebouwen om de pleinen heen. Een platform is in feite het plein van de toekomst. Een plein waar co-creatie optimaal tot bloei komt!

Voor een voorbeeld van een platform, waar online en offline in samenhang worden ingezet, grijp ik terug op Seats2meet.com (zie mijn eerdere blog “De kracht van het ecosysteem” voor een uitgebreidere uitleg). De basis van het Seats2meet.com concept wordt gevormd door fysieke vergader- en flexwerklocaties. Essentieel hierbij zijn echter de online componenten die daaraan zijn toegevoegd. Om te beginnen reserveren gebruikers hun vergaderruimte of flexplek via het online boekingssysteem. Daarnaast geeft S2M Connect inzicht in de aanwezige mensen en kennis op een S2M locatie, zodat de co-creators elkaar kunnen vinden. Maar ook buiten de online toevoegingen onderneemt het personeel (en ook de co-creators zelf!) allerlei acties om onderlinge verbinding te stimuleren (bijvoorbeeld het “New2Seats momentje”, of in Utrecht het Permanent Future Lab).

Met al deze elementen ontstaat binnen het totale Seats2meet.com platform een cocktail van offline en online faciliteiten voor de twee typen co-creators: mensen die komen vergaderen en flexwerkers. Zij werken ieder voor zich in een omgeving die hen optimaal ondersteunt om met elkaar tot organische samenwerking te komen!
Meer informatie over huysgenoot Evert Jan van Hasselt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Voorgestelde posts