Iedereen is getalenteerd

  • peter riezebos

Geschreven door huysgenoot Peter Riezebos 

Van harte gefeliciteerd, u bent bijzonder en getalenteerd! Mag ik u uitnodigen er gebruik van te maken?

De mythe van de gemiddelde student is in de ban. Binnen de wetenschap geven we steeds meer de erkenning aan de uniciteit van het individu. Zouden we gekscherend gesteld van een aantal personen de schedel liften, en vervolgens een ‘kijkje’ nemen in de hersenen, dan constateren we dat we tamelijk uniek zijn. Voorzien van individuele mogelijkheden, talenten en (leer) behoeften. Het is de voedingsbodem van de innoverende ontwikkelingen inzake de zienswijze van individualiteit in leren alsook het gepersonaliseerde onderwijs. Met als onderliggend doel het identificeren van persoonlijke talenten, en op basis hiervan het intentioneel sturing geven aan je persoonlijke en professionele leven. Niet passief, maar proactief. Niet simpelweg bestaan, maar leven.

De hersenen zijn fenomenaal. We vergeten vaak hoe bijzonder we als mensheid eigenlijk zijn en wat we allemaal aan talent in huis hebben. We hoeven hieraan ‘slechts’ op een juiste wijze richting te geven. Of zoals Einstein, de man die we mondiaal erkennen als zijnde synoniem aan genialiteit, al stelde ‘Ieder mens is een genie. Maar als je een vis beoordeelt op zijn vermogen om een boom te beklimmen, zal het zijn hele leven geloven dat hij dom is’. Een rake uitspraak, die in de letterlijke zijn vrij logisch klinkt, echter in de praktijk relevanter is dan we wensen. Frappant genoeg diskwalificeren we onze eigen talenten te vaak, door bijvoorbeeld een verkeerde focus, deelname binnen de verkeerde context, of zelfs een compleet inaccurate mindset. Hierdoor onstaan irreele cognities. Denkbeelden omtrent onder meer onze eigen persoon die niet stroken met de werkelijkheid. Een mentale gesteldheid die ons belemmert in het op succesvolle wijze laten manifesteren van hetgeen er al latent aanwezig is.

Zelf was ik hier een prototypisch voorbeeld van. Als meervoudig schoolverlater had ik niet durven dromen van de educatieve route die ik op latere leeftijd zou mogen bewandelen. De overtuiging ‘ik ben niks en ik kan niks’, welke zich sinds zevenjarige leeftijd diep in mijn hersenen had genesteld, belemmerde mij in zo’n beetje alle aspecten van mijn dagelijks leven. Zodanig, dat een langdurige klinische opname het resultaat was. Het vergaren van inzichten in mijn persoon, en het leren herkennen van leervoorkeuren en mijn algehele neuronale huishouding, maakte gelukkig de weg vrij om voortaan niet te excelleren binnen mijn studietraject. En niet alleen hierbinnen, ook met betrekking tot een breder scala aan activiteiten, wederom in zowel de persoonlijke als professionele zin, pas ik deze herijkte manier van denken toe. En met succes. Een uitdagend proces, vol reflectie en intense confrontaties met de eigen persoon, maar in beginsel juist hetgeen wat ons als rationele wezens onderscheidt van andere levensvormen.

Dus weg met de replicerende robots en vrij baan voor het doelgericht openbaren van de eigen talenten. Durf te denken, en heb het lef om anders te zijn. En geloof mij, je kunt vaak meer dan je zelf denkt. Ik ben ervan overtuigd dat iedereen getalenteerd is. We hoeven enkel te herkennen waarin.

Meer informatie omtrent huysgenoot Peter Riezebos 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Voorgestelde posts