‘Mijn natte droom is teweeg brengen’

Marco_Pesch_by_Leonor_Salisch_-_july_2013_(12)

Geschreven door huysgenoot Marco Pesch
Een glimmende schijf, in een plastic hoes met een A4tje die dienst doet als cover, met een foto op de voorkant van de titel ‘De Gelofte met een nét te lage resolutie en nét te weinig kleur blauw in de printer, op de schoorsteenmantel van mijn moeder. Zie hier, mijn ergste nachtmerrie als filmmaker. Want als alleen mijn eigen moeder mijn film te zien krijgt, telt het dan als kunst?

Uber, AirBnB, Facebook, Alibaba, een standaard greep uit de bibliotheek van de veranderende economie. En ook de filmwereld sluit zich hierbij aan. Waar je het eerst gemaakt had als filmmaker als je film uitgezonden werd op het Internationaal Film Festival Rotterdam (IFFR) heb je het nu ook gemaakt als je 400.000 views haalt op youtube, of als je film word uitgekozen door Vimeo staff picks. En daar schuurt het. Want zodra een film online staat, accepteert elk groot, gerespecteerd filmfestival je film niet meer. Exclusiviteit is een veelgehoord argument. En dus moet ik, als acteur die wilt spelen en daarom gaat maken, mij inbeelden hoe het is om een product aan de man te brengen. Want wil ik dat mijn film door zoveel mogelijk mensen gezien wordt, of wil ik dat mijn film door de juiste mensen gezien wordt? Wanneer is mijn makers hart verzadigd? Of overschreeuwt de ijdelheid van de acteur in dezen?

Christoph Schlingensief, de regisseur van het befaamde toneelstuk ‘Eine Kirche der Angst vor dem Fremden in mir’ waar mijn toneelcarrière ooit mee begon, zei tijdens de repetities: ‘Mijn natte droom is dat mijn stuk iets teweeg brengt. Vind het schandalig slecht, of waanzinnig mooi, maar niet leuk.’

En dus ga ik aan de slag. Inzenden naar de meest gerenommeerde filmfestivals die ik maar kan vinden. Geaccepteerd én afgewezen worden. Bioscoopje spelen op de meest bijzondere locaties die maar als bioscoop kunnen dienen. www.wewantcinema.com aanschrijven om zodoende een platform in de bestaande bioscopen te creëren. Met als doel: teweeg brengen. En mijn moeder, die is plots een afzetkanaal geworden. Met haar geënthousiasmeerde vriendinnen vullen ze makkelijk een bioscoopzaal in Maastricht. Ook dat is kunst en teweeg brengen.

‘De Gelofte’ is een korte film geproduceerd door Suits and Sneakers, regie Dries Meinema en spel Marco Pesch en Michaël Bloos. De film heeft gedraaid in het EYE Filminstituut in Amsterdam, was te zien in het Volkshotel en is op het Eastern Neighbour Film Festival 2015 in Den Haag te zien. Voor meer informatie over de film op speelplekken, zie www.facebook.com/degelofte.
Meer informatie over huysgenoot Marco Pesch

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Voorgestelde posts