Wat maakt een goede spreker? Huysgenoot Marco Pesch vertelt.

Wat maakt een goede spreker? - Marco Pesch

Geschreven door huysgenoot Marco Pesch

“Ik wil leren om te lachen met mijn ogen, net zoals jij”. Zo begon de mail van een aanvraag voor een public speaking training voor een dame uit de internationale PR wereld. Ondertussen gaf Bas Heijne in het TV programma De Volmaakte Mens spreker Michael Sandel het woord. De discussie die volgende op de vraag: “Wie wil er 1000 jaar worden?” deed zelfs mij meediscussiëren vanaf de bank. Mijn idee van een avond ontspannen TV kijken.

Recentelijk sprak ik Maarten Bouwhuis over wat een goed spreker maakt. Michael Sandel koos gelijk kant door het ‘inhoud’ petje op te zetten. Geen mooi pak, geen slim gekozen decor en zeker geen dramaturgische lijn in zijn verhaal. Het was simpelweg de inhoud die het publiek tot waanzin dreef. Het enige wat Michael deed was de voorzet. En toch is de vraag voor het ‘vorm’ petje groot. Hoe kom ik over op het podium, hoe laat ik mijn stem dragen, hoe speel ik met de energie van het publiek, welke kleding draag ik en hoe flirt ik me door deze situatie heen.

Als acteur ben ik de laatste die zal ontkennen dat vorm admiraal is. Een dramaturgische opbouw in je verhaal maakt dat je kan spelen met de energie van je publiek. Op deze manier kun je ze niet alleen aanwezig laten zijn in de ruimte, maar je kan ze zelfs iets laten ervaren. Dit, verteld door een warme, dragende stem, gecombineerd met een appetijtelijke en verzorgde spreker met een postuur om jaloers op te worden leidt veelal tot een succesvolle middag. Maar inhoud is koning in deze. Want daar waar de admiraal moet zwoegen, gaat het bij de koning vanzelf. De inhoud wordt op de palm van de hand gelegd en zachtjes het publiek in geblazen. Op de juiste plek, met het juiste publiek ontstaat de wervelwind vanzelf. Het is zelfs zo sterk, dat een TV zijn werking niet in de weg staat.

En toch zijn de trainingen die ik geef geheel gericht op vorm en nergens op inhoud. Misschien wel omdat mijn inhoud vorm is. Eens in de zoveel tijd reis ik af naar een kampeerboerderij in een Hollands weiland waar tientallen jongeren staan te schuifelen van ongemak. Ze moeten zo dadelijk namelijk een grote showtrap aflopen, het gejuich en applaus van hun mede schuifelaars in ontvangst nemen, op een kruk klimmen en hun naam vertellen, gevolgd door iets waar ze trots op zijn. Niet gemakkelijk als je uit een moeilijk gezin komt, gepest wordt vanwege je overgewicht of simpelweg omdat je anders bent dan al die anderen. En dan komt het: “Rechte rug!” roep ik dan. “Status 5!”. Gevolg door: “Luide stem, schouders naar achteren, voeten plat op de grond!” en dan gooi ik er soms ook doorheen: “Laat je glimlach zien, ook in je ogen!” En dan zie ik het. Koning, admiraal, er is een keizer in de zaal.

Het mooiste balletstuk dat ik ooit gezien heb was de magische combinatie van de juiste zachtheid van de stoelen, het ritme van de dansers, de adem van mijn buurman, het bombastische decor, de temperatuur in de zaal en de subtiliteit van de muziek. Hoe het verteld werd en wat er verteld werd overstegen door een harmonie. En deze harmonie is wat mij betreft een goede spreker maakt. En het stelt mij gerust dat ik niet alles in de hand heb daar op het podium.

Meer informatie over huysgenoot Marco Pesch

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

 

Voorgestelde posts